Geceye Hitap

Geceye Hitap
Ebru CİHANGİR
21 Kasım 2019

Güneşin doğuşuna sevindiğim zamanlara takılı aklım. Güneşin doğuşu bol bol oyun demekti çocukken. Fındık tarlalarının içinde oradan oraya koşuşturduğumuz vakitler... Kaygısız, acelesiz ve huzur dolu yıllar... Ne yetiştirecek işlerimiz vardı ne de nihayete erdirmeye çalıştıklarımız. Güneşin doğuşu umut, güneşin doğuşu emek demekti. Güneş üzerimize değil yeryüzüne doğardı.

Şimdilerde ise güneşin batışını arıyor gözlerim. Çağın hengâmesinden sıyrılıyorum bir nebze. Biraz daha durgun biraz daha sakin oluyor şehir.

Tabii güneşin batışını seviyorum, sunî ışıkların doğuşunu değil. Reklam tabelalarının ışıkları aydınlatmasın istiyorum karanlığa bürünen odamı. ‘Bari gece huzur verin kardeşim!’ diyorum kendi kendime.

Güneşin batışı huzurun doğuşu olsun istiyorum. Güneş batınca dinleniyor ruhlar. Sükûnet buluyor kalpler.

Yıldızları arıyorum. Dünyanın ışıkları kamaştırıyor da gözlerimi yolumu bulacaklarımı göremiyorum. Yıldızları gömdüler dünya ışıkları mezarlığına.

Karanlıklar artık ne günahları örtebiliyor ne de çırılçıplak kalmış ruhları. Gece anlam bulurdu müminin samimiyeti. Gece yükselirdi Arş'a değen dualar. Şimdilerde de vardır muhakkak böyle nadide hayatlar.

Çağa bakınca daralıyor kalbim. Umutsuzluğum artıyor bakış yelpazemi açtıkça. Güneş üzerimize doğdukça batıyor Müslümanlığımız. Gecenin samimi duaları yok oldukça, kandil gecelerindeki o muhteşem toplu dualarımız arttıkça anlamını yitirecek dua kalkanımız.

Güzel sesli kardeşlerimiz, hitabeti güçlü hocalarımız bir dua etti mi dünyalar bizim oluyor. Evet, dünyalar bizim oluyor. Vicdanımızı rahatlatmaya çalışıyoruz üç günlük dünyada.

Nerede kaldı sessizce gecenin karanlığında dökülen yaşlar? Riya karışmadan kıldığımız namazlar... Uyuşmamış beyinlerle uyandığımız sabahlar... Beşer eli değmemiş, kapitalist düşünce girmemiş güzelliklerimiz nerede?

Betonlara sıkışıyor ruhumuz. Şehir kendine benzetiyor insanları günden güne.

Huzur bulamadığımız aydınlıklarımız yerine huzura erdiğimiz zifiri karanlıklarımızı istiyorum. Elektrik tellerine takılmadan gökyüzünü seyretmek, riyasız kalpleri hissetmek istiyorum. Gündüzler onların, geceler bizim olsun istiyorum.