Ölüm Çıkartması

Ölüm Çıkartması
Ebru CİHANGİR
30 Aralık 2019

Henüz ölmedim.

Kopmadı küçük kıyametim.

Gözlerim açılmadı sonsuz hayatıma.

Henüz yapraklarım sararıp düşmedi

Toprağımın bağrına.

İşte bu yüzden,

İşte hala yuvarlanıp duruyorken dünyanın koynunda,

Hala bitkilere oksijenleri için teşekkür,

Her yeni günle yaşama fırsatı veren Rahman'a şükür

etmeye cesaret ediyorum.

 

Henüz ölmedim ey ahali!

Siz bana bir gelip bin gidebilir,

Ben size içimin en ücra köşelerini açabilirim.

Siz hep kusurlarıma bakabilir,

Ben her kırılmışlığıma 'olsun' diyebilirim.

Siz bıçak gibi sözlerinizi söyleyebilir,

Ben kalbimin ateşinde demirlerinizi de eritebilirim.

 

Henüz ölmedim sevdiklerim.

Hala iyiliği emretmenin güzelliğini yaşayabilir,

Hala gökyüzünü seyir

Yeryüzüne hayretle nazar

etmeye cesaret edebiliriz.

Ruhların fitilini ateşleyebilir,

En umulmadık anlarda haykırabiliriz

Tüm vakarımızla hak bildiğimiz ne varsa.

Yeniden tutabiliriz sımsıkı elleri.

Yine ve yeniden gözlerdeki hüzne şahitlik edebilir,

Kalplerdeki umut çiçeklerine su,

Coşan ırmaklara sırt verebiliriz.

 

Henüz ölmedim diyorum ya size.

Her an öldüğümün farkındalığıyla,

Adım adım yaklaşmanın sancısıyla,

Ellerimin son bir dermanıyla,

Henüz ölmedim diyorum.