Say Ki..

Say Ki..
Maşite TORAMAN
11 Aralık 2015

Göğün en şiddetli feryadı çınlıyor şehrin dörtbir yanında
Tüm kahırlarını biriktirdiği sinesi acı dolu
Şehri ıslatan bu acıya bakılırsa ağır yaralar almış olmalı
Can yakıcı manzaralara şahit olmuş olmalı,
Sesinin hırçınlığı, uykusundan uyandırıyor insanı
İsyanı öyle sert ki, korkutuyor canları
Bu yağmur sanki acıyla düşüyor toprağa
Sanki tüm kahkahalara inat gürlüyor gök
Sanki karanlıklara inat aydınlatıyor şehri bir an
Göğün en şiddetli feryadı çınlıyor şehrin dörtbir yanında 
Kulaklara hançer gibi saplanıyor gürültü birden
Romantik yürüyüşler bir kaçışla son buluyor
Çünkü bu yağmur, hüzünle düşüyor toprağa
Başını göğe kaldırıp huzurla ıslanmak isteyen çocuk,
Kollarını açtığı vakit iki yana, sakinleşiyor sema!
Tüm şehri yalnızca sessizlik kaplıyor şimdi.
Gürültüden ürküp evlerine sığınan insanların kaçışlarının ardından
Şehirde şimdi yalnızca yere huzurla düşen yağmur sesi,
Islanan toprağın, insanı hatırlatan kokusu
Ve başı semada huzurla tebessüm eden çocuğun resmi var.
İşte bu tablo, sanki iki dostun en samimi bakışı
Sanki annenin çocuğuna şefkatle sarılışı
Sanki ağrıyan kalbin sukuta ermesi
Sanki çocuk ölümlerinin bitmesi
Sanki zulmün bitişi
Ve say ki cennetin gölgesi…

 

Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır..
 
 
Herhangi bir yorum yapılmadı, ilk yorumlayan siz olun!